Šabački grad – tvrđava

Utvrđenje u Šapcu, kao i mnoge tvrđave širom Srbije, ima mnogo toga da ispriča o istoriji ovog podneblja i srpskog naroda. Promene na vlasti koje su se dešavale na ovoj teritoriji zidine i dalje pamte, zbog čega su česta destinacija ljubitelja povesti, stručnjaka i turista koji žele da osete duh nekih prošlih vremena.

Šabačka tvrđava  je utvrđenje u današnjem Šapcu na obali Save. Utvrdu u današnjem obliku je podigao 1471. godine Isa-beg Isaković po osmanlijskom obrascu koji je upotrebljen i prilikom gradnje Kladova (Fetislama) i Zemunskog Grada. Danas je opstala samo južna polovina tvrđave sa dve okrugle kule i bedemom, pošto je severnu polovinu odnela Sava.

Tvrđava ima osnovu pravilnog četvorougla,  sa po jednom kulom kružne osnove   u svakom od temena četvorougla.  Tvrđave istih (Zemunski Grad) i sličnih (Fetislam) osnova mogu se naći duž rečnih obala Save i Dunava.

Položaj i izgled prvobitne srpske tvrđave oko koje se razvio današnji grad nije poznat, pošto do danas nisu otkriveni njeni tragovi, ali se na osnovu njenog imena (Zaslon) može pretpostaviti da se nalazila na nekoj uzvišici kraj Save, što bi značilo da Osmanlije nisu na njenim temeljima podigle svoju utvrdu.

Današnje utvrđenje je 1471. godine podigao Isabeg Isaković i nazvao ga Bigir Delen odnosno probijač boka,  čime je jasno prikazan njegov cilj da napada po strain, odnosno boku u odnosu na glavni pravac dejstava koji je išao preko Beograda.

Mađari su ga zauzeli  1476. godine i u njemu su smestili posadu od 100 Srba šajkaša koji su branili utvrdu sve do 1521. godine,  kada u osvajačkom pohodu sultana Sulejmana Veličansvenog, nakon Beogradske pada i Šabačka tvrđava  u osmanlijske ruke. Tada dolazi do obnavljanja i jačanja bedema utvrde, zemljane palisadne fortifikacije zamenjene su zidanim bedemima i kulama, utvrda je opasana velikim rovom ispunjenim vodom, tako da se unutra moglo jedino preko drvenog pokretnog mosta. Sve ovo je tvrđavu učinilo izuzetno jakom.

Turci su napustili  Šabac 19. aprila 1867. godine, a ključeve šabačkog grada tada je primio major Lazar Cukić.

Inače,  posoji nekoliko pretpostavki kako je grad dobio naziv koji nosi i danas – Šabac. Ime Šabac prvi put pominje Antonio Bonfini, ugarski dvorski istoričar koji je verovao da je to turska reč koja označava nešto što je čudesne lepote. Turski istoričari, pak, smatraju da je za ime ovog čudesno lepog grada zaslužan naš narod. Graditelja tvrđave narod je zvao Šaban, pa odatle i ime. Dok je treća i najverovatnija teorija da je ime nastalo od imena reke na kojoj grad leži Sava – Savac – Šabac.

Danas Šabačka tvrđava ponosno leži u prelepom okruženju koji se turistički sve više razvija. Vremenu i prilikama odolela je južna polovina tvrđave i sve okrugle kule sa bedemom. Ona je i dalje na jedinstven način zrači lepotom i  u senkama njenih zidina ljudi često vole da odmaraju. U okolini tvrđave možete naći i druge pogodnosti Šapca. Na oko kilometar od zidina nalazi se rekreativni centar koji će vam pružiti prostor za piknik i sportove, a u blizini se nalazi i nekoliko finih restorana. U jednoj laganoj šetnji kraj reke Save naići ćete na sve lepote Starog grada koje će vam upotpuniti odmor.

„Ovaj medijski sadržaj sufinansiran je sredstvima  grada Šapca,  u okviru projekta „Šabac grad kulture“  za 2021. godinu.

Stavovi izneti u podržanom medijskom projektu nužno ne izražavaju stavove organa koji je dodelio sredstva“.